Diplomatieke Betrekkingen - Nederland-Bulgarije, webportal over van alles over Bulgarije en Bulgaren

Diplomatieke betrekkingen Nederland-Bulgarije

De Nederlandse overheid had voor de onafhankelijkheid van Bulgarije al contacten met het Bulgaarse deel van het Ottomaanse rijk. Er waren immers Nederlandse consulaten in Varna en in Russe en vanuit deze diplomatieke posten werden er vele berichten aangaande de nieuwe ontwikkelingen in Bulgarije naar Nederland gestuurd. De Nederlanders waren goed op de hoogte over wat zich afspeelde tijdens de Bulgaarse onafhankelijkstrijd. Mede dankzij deze berichtgevingen, waaronder het bericht van 13 maart 1889 over de wens van de Bulgaren van een eigen kerk, van de heer D.A.W. van Tets Goudriaan, de Nederlandse ambassadeur in Istanbul, waren de grote mogendheden gedwongen om uiteindelijk de eenwording van de Bulgaarse landen te accepteren.

Op 22 september 1908 werd Bulgarije onafhankelijk en zes maanden later erkende de Nederlandse overheid Bulgarije als staat en koninkrijk. De diplomatieke banden tussen beide landen werden opgezet en op 14 juni 1909 werd Nederlandse ambassadeur in Istanbul, de heer van der Does de Willebois, aangesteld als minister aan het Bulgaarse hof. Dit was de eerste officiële diplomatieke relatie tussen de landen Nederland en Bulgarije.

Na de onafhankelijkheid verslechterende de situatie zich in Bulgarije en Nederlandse diplomaten maakten melding van wat zich afspeelde in de Bulgaarse binnenlandse politiek. In 1912 begon de Balkan oorlog en de Nederlandse oorlogsminister, de heer H. Colijn, stuurde direct een militaire attaché naar Bulgarije.

De verdere ontwikkelingen in de Balkan gaven de Nederlanders toch het idee om meer direct contact te gaan onderhouden met Bulgarije. Nederland erkende de belangrijkheid van Bulgarije’s positie in de zuidoost regio van Europa en opende in 1913 een consulaat in Sofia welke als onder het mandaat van de Nederlandse ambassade in Istanbul viel. De Nederlandse zaakgelastigde, de heer W.A. Royaards, die tijdens de eerste wereldoorlog in Sofia zetelde had het erg druk. Nederland was neutraal gebleven in de oorlog en Royaards beheerde in Sofia niet alleen Nederlandse belangen maar ook die van Rusland, Frankrijk, Italië, Servië en Griekenland.

Tot aan de tweedewereldoorlog, met uitzondering van de jaren 1920-1922 hield Nederland een consulaat in Sofia. In 1920 werd het consulaat verzelfstandigd maar in 1922 werd dit door bezuinigingen weer ongedaan gemaakt.

Op 18 september 1915 ontving de Bulgaarse overheid de Nederlandse acceptatie voor een diplomatieke post in Den Haag. Omdat de relaties tussen het Verenigd Koninkrijk na de eerste wereldoorlog waren afgebroken vertrok Bulgaarse gezant in het Verenigd Koninkrijk, P. Hadzimiev, naar Den Haag en werd ontvangen door koningin Wilhelmina op 1 februari 1916.

Op 4 maart 1941, mede door de tweede wereldoorlog, verbrak Bulgarije haar relaties met Nederland en werden de Bulgaarse belangen in Nederland incidenteel behartigd door Zwitserland en Zweden. In 1947 werden banden weer angehaald met de ondertekening van het vredesverdrag met Bulgarije. De Nederlandse gezant in Belgrado, de heer Dozy, werd op 26 september 1947 geaccrediteerd in Sofia. In 1949 vroegen de Bulgaren voor de accreditatie van een
diplomatieke post in Nederland. Het betrof een gecombineerde post met Brussel maar deze werd door de Nederlanders geweigerd.

Tot in juni 1965 was er geen Bulgaarse diplomatieke post in Nederland. Dit kwam ook onder andere door de nasleep van een spionageaffaire, de zgn. affaire Brink. Na 1965 waren de Nederlandse en Bulgaarse betrekkingen weer genormaliseerd en in mei 1967 werd de Bulgaarse kanselarij in Den Haag geopend. De Nederlandse kanselarij in Sofia kon wegens financiële problemen nog niet gerealiseerd worden. Op 11 april 1968 besloten beide regeringen om hun kanselarijen een officiële status als ambassade te geven. De heer Graf werd op 12 februari 1969 de eerste Nederlandse ambassadeur in Sofia. Bulgarije had na het besluit van 11 april 1968 haar Bulgaarse ambassadeur in Brussel aangesteld als mede-ambassadeur voor Nederland. Hieraan kwam op 12 januari 1970 een einde en werd de heer Vutev de eerste Bulgaarse ambassadeur in Nederland.

Tot op de dag van vandaag zijn beide landen aan elkaar verbonden en zijn de diplomatieke banden alleen maar sterker geworden.